โครงการสืบศิลป์ภาษาชาติ สืบศาสตร์พูนทรัพย์ ครั้งที่ ๑

การอ่านตีบทวรรณคดีในการประกวด “อ่านพิสิฐ” นี้ ได้รับแรงบันดาลใจจากวิธีการจัดการเรียนรู้ การอ่านวรรณกรรมตามแนวคิด Reader’s Theatre ซึ่งโครงการนี้เรียกว่า “โรงละครนักอ่าน” กิจกรรมการอ่านนี้ มีต้นกําเนิดจากประเทศตะวันตก เป็นการผสมผสานระหว่างเทคนิคการอ่านบทละครและเทคนิคการแสดงละครเข้าด้วยกัน โดยทั่วไป กิจกรรมโรงละครนักอ่านจะมีรูปแบบพื้นฐาน คือ การนําเสนอบทละครหนึ่ง ๆ เชิงการแสดง ซึ่งผู้อ่านจะต้องตีความและอ่านตีบทวรรณกรรมที่ได้รับในฐานะบทละครผ่านการอ่านออกเสียงเนื้อหาที่ปรากฏ ร่วมกับกลุ่ม กล่าวได้ว่า กิจกรรมโรงละครนักอ่านตั้งอยู่บนองค์ประกอบทางวรรณกรรม การละคร และการแสดง คือ มุ่งเน้นการตีความความหมายเฉพาะของเนื้อหาและข้อความในตัวบทวรรณกรรม การนําเสนอเรื่องราวผ่าน ทักษะการสื่อสาร และการประยุกต์ใช้องค์ประกอบของภาพ เพลง แสง และอุปกรณ์ประกอบฉาก เพื่อรังสรรค์ให้ การอ่านตราตรึงใจผู้ชม

การอ่านตีบทวรรณคดีในการประกวด “อ่านพิสิฐ” นี้ ใช้กิจกรรมโรงละครนักอ่านแบบกึ่งการละคร (semi-theatrical type) ที่ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มยืนอ่านบทตีบทวรรณคดีบนเวทีแบบเรียงหน้ากระดานหรือครึ่ง วงกลมในฐานะนักแสดง เพื่อนําเสนอเนื้อหาของวรรณคดีและอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร ทั้งนี้ อาจมีภาพฉาก หลังและดนตรีประกอบตามการตีความของผู้แสดง อย่างไรก็ตาม กิจกรรมนี้มุ่งเน้นที่การตีความและอ่านตีบท วรรณคดีที่ได้รับแล้วสื่อสารผ่านน้ําเสียง จังหวะอ่าน ตลอดจนสีหน้า ทั้งนี้ จะเป็นการอ่านออกเสียงร้อยแก้วหรือ การอ่านออกเสียงร้อยแก้วผสมร้อยกรองก็ย่อมได้ อีกทั้งผู้แสดงทุกคนสามารถถือตัวบทอ่านขณะแสดงได้ด้วย